Definicja prawna pływalni. Podstawowe akty prawne:

Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 656 z późn. zm.), ustawa określa:

  1. warunki bezpieczeństwa osób pływających, kąpiących się lub uprawiających sport lub rekreację na obszarach wodnych,
  2. podmioty uprawnione do wykonywania ratownictwa wodnego, zakres ich obowiązków
    i uprawnień, oraz zasady finansowania ich działalności,
  3. podmioty odpowiedzialne za zapewnienie bezpieczeństwa osobom pływającym, kąpiącym
    się lub uprawiającym sport lub rekreację na obszarach wodnych,
  4. nadzór i kontrolę nad ratownictwem wodnym,
  5. zasady i tryb usuwania, przechowywania, wydawania oraz orzekania przepadku statku
    lub innego obiektu pływającego przeznaczonego lub używanego do uprawiania sportu
    lub rekreacji, zwanego dalej „innym obiektem pływającym”
  6. W art. 2 zdefiniowano m.in.:
    • obszar wodny – rozumie się przez to wody śródlądowe w rozumieniu art. 19 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566) oraz wody przybrzeżne w rozumieniu art. 26 tej ustawy, w pasie nieprzekraczającym jednej mili morskiej od linii brzegu, a także kąpielisko, miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli, pływalnię oraz inne obiekty dysponujące nieckami basenowymi o łącznej powierzchni powyżej 100 m2 i głębokości powyżej 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m (art. 2 pkt 1),
    • wyznaczony obszar wodny – rozumie się przez to kąpielisko, miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli, pływalnię oraz inne obiekty dysponujące nieckami basenowymi o łącznej powierzchni powyżej 100 m2 i głębokości powyżej 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m (art. 2 pkt 2),
    • pływalnię – rozumie się przez to obiekt kryty lub odkryty, z wodą przepływową, przeznaczony do pływania lub kąpieli, posiadający co najmniej jedną nieckę basenową, z trwałym brzegiem i dnem, wyposażony w urządzenia sanitarne, szatnie i natryski (art. 2 pkt 8),
  7. Art. 4 ust. 2 Za zapewnienie bezpieczeństwa na obszarach wodnych odpowiada m.in.:
    • na terenie, na którym prowadzona jest działalność w zakresie sportu lub rekreacji – osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która prowadzi działalność w tym zakresie,
    • na pozostałym obszarze – właściwy miejscowo wójt (burmistrz, prezydent miasta) – zwani dalej „zarządzającym obszarem wodnym”.

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach (Dz. U. poz. 2016), rozporządzenie określa:

  1. wymagania, jakim powinna odpowiadać woda na pływalniach,
  2. częstotliwość pobierania próbek wody na pływalniach,
  3. metodyki referencyjne analiz i sposób oceny, czy woda na pływalniach odpowiada wymaganym warunkom,
  4. sposób informowania ludności o jakości wody na pływalniach.

Kto sprawuje nadzór?

Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1261 z późn. zm.): nadzór nad jakością wody na pływalniach sprawują organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej na zasadach określonych w przepisach o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 października 2002 r. w sprawie nadania funkcjonariuszom organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej uprawnień do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 282 z późn. zm.), rozporządzenie określa:

  1. uprawnienie funkcjonariuszy organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego,
  2. wykaz wykroczeń, za które funkcjonariusze organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej są uprawnieni do nakładania grzywien,
  3. zasady i sposób wydawania funkcjonariuszom organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej upoważnień do nakładania grzywien,
  4. § 2 pkt 1 Funkcjonariuszom organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej nadaje się uprawnienia do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia określone w art. 109 – 117 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń [Art. 109 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2015 r. poz. 1094),
    • Kto:
      • zanieczyszcza wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, lub
      • dostarcza wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, nie spełniając wymagań określonych
      • w przepisach o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, lub
      • nie będąc do tego uprawnionym, dostarcza wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi w myśl przepisów o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków,
      • podlega karze grzywny albo karze nagany.
    • Kto zanieczyszcza wodę służącą do pojenia zwierząt, znajdującą się poza urządzeniami przeznaczonymi do zaopatrywania ludności w wodę, podlega karze grzywny do 1500 złotych albo karze nagany.
    • Tej samej karze podlega, kto umyślnie zanieczyszcza wodę w pływalni, kąpielisku lub w innym obiekcie o podobnym przeznaczeniu lub dostarcza do tych obiektów wodę niespełniającą wymagań określonych w przepisach o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.]