Co to jest gorączka Zachodniego Nilu? Gorączka Zachodniego Nilu (ang. WNF-West Nile fever) jest odzwierzęcą chorobą wirusową. Rezerwuarem zarazka są ptaki osiadłe i migrujące. Człowiek i inne ssaki zakażają się poprzez ukąszenie komarów. W wyjątkowych sytuacjach źródłem zakażenia dla człowieka mogą być krew lub tkanki pochodzące od zakażonego człowieka.

Szacuje się, że około 80 % zakażeń WNF przebiega bezobjawowo. Zwykle w przebiegu zakażenia występują gorączka, uczucie zmęczenia, bóle głowy, osłabienie mięśniowe, kłopoty z koncentracją, wysypka grudkowa. W ciężkiej postaci zakażenia dochodzi do zapalenia mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych, u chorego występuje gorączka oraz objawy ze strony układu nerwowego np. zaburzenia świadomości, drgawki.

Stwierdzono, że czynnikami ryzyka wystąpienia ciężkiej postaci choroby jest starszy wiek, płeć męska oraz stan immunosupresji. Następstwa choroby mogą utrzymywać się nawet do kilku lat od zakażenia.

Jaka jest obecnie sytuacja?

Obszarami stałego (endemicznego) występowania WNF są Afryka, Ameryka Północna, Australia oraz Europa Południowa, ale w ostatnich latach wirus rozszerza swój zasięg o inne kraje z klimatu umiarkowanego.

Podobnie jak w latach ubiegłych także w 2017 r. w Europie stwierdzano u ludzi zachorowania na gorączkę Zachodniego Nilu. W okresie od czerwca do listopada 2017 r. przypadki gorączki Zachodniego Nilu u ludzi wystąpiły w: Rumuni, Włoszech, Grecji, Chorwacji, Austrii, Francji, Bułgarii, Serbii, Izraelu, Turcji oraz na Węgrzech. Zachorowania odnotowano także wśród wrażliwych na zakażenie tym wirusem zwierząt z rodziny koniowatych na terenie Włoch, Grecji, Węgier, Austrii, Hiszpanii oraz Portugalii. Łącznie w regionie Europy w sezonie 2017 r. odnotowano 204 zachorowania u ludzi, także na obszarach które do tej pory nie były objęte występowaniem tego wirusa, szczególnie wybrane obszary Włoch, regiony przygraniczne Francji i Włoch, w Grecji i Turcji.

Tutaj dostępna jest mapa przedstawiająca lokalizację i rozprzestrzenienie zachorowań na WNF u ludzi w 2017 r.

Zalecenia dla podróżujących

W trakcie podróży

Ponieważ nie istnieje szczepionka przeciwko gorączce Zachodniego Nilu osoby wyjeżdżające w rejony występowania wirusa WNF powinny stosować się do rekomendacji, które obowiązują również w przypadku innych chorób tropikalnych przenoszonych przez komary.

Rekomendowane jest:

  • stosowanie repelentów (zawierających takie substancje jak: DEET, ikarydyna/pikarydyna, IR35/35) w ciągu dnia jak i w nocy, podczas przebywania na zewnątrz jak i wewnątrz pomieszczeń,
  • noszenie odpowiedniego ubioru chroniącego przed pokąsaniem przez komary (ubrania jasne, najlepiej zakrywające ciało – z długimi nogawkami i rękawami, zakrywające stopy, nakrycie głowy)
  • używanie moskitier,
  • pozostawanie w pomieszczeniach w okresie pór dnia, w których aktywność komarów jest największa (najlepiej klimatyzowanych).

Po powrocie

W przypadku wystąpienia niepokojących objawów chorobowych po powrocie należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, informując o przebytej podróży.

Tutaj znajduje się mapa przedstawiająca aktualną lokalizację i rozprzestrzenienie zachorowań na WNF u ludzi na terenie Europy.


Ponadto informacje dotyczące bezpieczeństwa w czasie podróży znajduje się na stronach Ministerstwa Spraw Zagranicznych „Polak za granicą” oraz „Odyseusz”.