Informacja opracowana na podstawie materiałów ECDC  z marca 2016 r.

 

Ogniska zachorowań na cholerę występują regularnie od kilku lat w kilku krajach na kontynencie afrykańskim, w krajach Ameryki Centralnej oraz w Azji.

Obecnie najwięcej przypadków odnotowuje się na Haiti oraz w Demokratycznej Republice Konga.

 W Afryce ogniska zachorowań na cholerę występują także w Ugandzie, Ghanie, Sudanie Południowym, Somalii, Republice Środkowoafrykańskiej, Beninie, Nigerii, Nigrze, Burundi, Kamerunie oraz Mozambiku.

W Ameryce Centralnej przypadki cholery odnotowano także w Meksyku, Ekwadorze oraz na Dominikanie.

Na terenie Azji ogniska cholery występują w Jemenie i na Filipinach.

 

Według danych WHO w 2015 r. 42 państwa świata odnotowały łącznie ponad 170 tys. przypadków cholery, z czego 41 % dotyczyło zachorowań w krajach Afryki i 37% Ameryki. W rzeczywistości globalna liczba zachorowań na cholerę szacuje się na znacznie wyższą tj. od 1,4 do 4 mln. przypadków, spośród których 21 tys. do 143 tys. było śmiertelnych.

 

Cholera to ostro przebiegająca choroba zakaźna wywoływana przez bakterie – przecinkowce cholery. Okres wylęgania choroby wynosi od kilkunastu godzin do 5 dni, przeważnie 2-3 dni. Głównym objawem choroby jest biegunka, jednak ciężkość towarzyszących symptomów może być różna. Choroba zaczyna się nagle i gwałtownie, nie towarzyszy jej gorączka. W postaci typowej dominuje biegunka bez bólów brzucha oraz często także obfite wymioty. Prowadzi to do znacznego odwodnienia, które manifestuje się suchością błon śluzowych, zmniejszeniem elastyczności skóry, zaburzeniami elektrolitowymi, kurczami mięśni. W przypadku braku uzupełnienia traconych płynów może dojść do zgonu. Częściej występują postaci atypowe cholery, przebiegające wyłącznie z biegunką, czy w postaci poronnej, szczególnie u dzieci. U ok. 75 % osób zakażonych mogą nie występować objawy choroby. Do zakażenia człowieka dochodzi poprzez spożycie żywności zanieczyszczonej bezpośrednio lub pośrednio kałem, albo wymiocinami osoby zakażonej lub poprzez wypicie skażonej wody. Rzadziej choroba występuje po spożyciu surowych lub niedogotowanych skorupiaków – krabów, krewetek i innych owoców morza odławianych w przybrzeżnych wodach.

 

Zalecenia dla podróżujących:

  • przestrzegaj zasad higieny osobistej (np. myj ręce wodą z mydłem przed przyrządzaniem i spożywaniem posiłków, po wyjściu z toalety, po zmianie pieluchy u dziecka),
  • jedz tylko żywność poddaną właściwej obróbce termicznej (gotowaną, pieczoną, duszoną, dobrze wysmażoną),
  • do przygotowywania posiłków (np. mycia owoców i warzyw) używaj tylko wody przegotowanej lub butelkowanej,
  • nie spożywaj surowych lub półsurowych ryb i owoców morza,
  • pij tylko przegotowaną wodę lub napoje z fabrycznie zamkniętych butelek,
  • nie używaj kostek lodu sporządzonych z nieprzegotowanej wody lub soków,
  • w przypadku konieczności skorzystania z wody nieprzegotowanej, pochodzącej z niewiadomego źródła, zastosuj specjalne tabletki do odkażania wody (tabletki są dostępne w aptekach – zaopatrz się w nie przed wyjazdem),
  • nie kupuj produktów żywnościowych lub napojów z przydrożnych straganów,
  • utrzymuj porządek w swoim otoczeniu, w szczególności dbaj o czystość w pomieszczeniach takich jak kuchnia i łazienka,
  • stosuj się do zaleceń lekarzy oraz miejscowych służb sanitarnych.

 

W razie zachorowania w trakcie pobytu należy natychmiast poprosić o pomoc lekarską, zaś w przypadku wystąpienia choroby po powrocie z ww. rejonu należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza informując o przebytej podróży.

W celu uzyskania informacji o innych zagrożeniach należy przed wyjazdem do tego kraju skontaktować się z lekarzem medycyny podróży lub lekarzem medycyny tropikalnej, najlepiej nie później niż 6 - 8 tyg. przed planowaną podróżą.

Więcej informacji dotyczących bezpieczeństwa w czasie podróży znajduje się na stronach Ministerstwa Spraw Zagranicznych „Polak za granicą” oraz „Odyseusz”.