Informacja opracowana na podstawie materiałów ECDC z października2016r.

 

Chikungunya jest chorobą wirusową przenoszoną przez komary Aedes albopictus i Aedes aegypti. Występuje w Afryce, Azji południowo-wschodniej i na subkontynencie indyjskim. Ostatnie duże epidemie tej choroby wystąpiły na Mauritiusie, wyspie Réunion, Mayotte i w niektórych regionach Indii. Objawy choroby pojawiają się po około średnio 3-7 dniach (a nawet 1 do 12 dni) po ukąszeniu przez zakażone komary. W wyniku zakażenia pojawia się wysoka gorączka, uczucie ogólnego rozbicia, ostre bóle stawów dotyczące głównie stawów kończyn i ból głowy. Zwykle większość pacjentów powraca do zdrowia po kilku dniach do kilku tygodni, ale u niektórych osób chorych może dochodzić do poważnych komplikacji lub przejścia choroby w stan przewlekły. U niewielkiej liczby pacjentów może dojść do przewlekłego zapalenia stawów, zaburzeń żołądkowo-jelitowych lub sercowo-naczyniowych.

Dotychczas nie udało się opracować szczepionki przeciw gorączce chikungunya. Nie istnieje również profilaktyka lekowa, ani specyficzne leczenie przyczynowe dla tej choroby.

 

Sytuacja epidemiologiczna: W grudniu 2013 r. pierwsze rodzime przypadki gorączki chikungunya odnotowano wśród mieszkańców położonej na Morzu Karaibskim wyspy Saint-Martin. Wśród krajów Ameryki Centralnej i Południowej najwięcej zachorowań odnotowuje się obecnie w Brazylii, Boliwii, Kolumbii oraz Hondurasie. Liczne przypadki odnotowuje się także w Indiach oraz na Filipinach i wyspach Fidżi.

Jednocześnie obszar występowania gorączki chikungunya w dużej mierze pokrywa się z obszarem występowania dengi, żółtej gorączki i wirusa Zika, które są przenoszone przez te same gatunki komarów. Na obszarach tych występuje także ryzyko zachorowania na malarię.

W Europie w 2016 r. jak dotąd nie odnotowano rodzimych zachorowań. Pierwsze rodzime przypadki na terenie Europy stwierdzono w północno-wschodnich Włoszech, w sierpniu 2007 r. W 2014 i 2015 r. pojedyncze rodzime zachorowania wystąpiły we Francji, w regionie Langwedocja-Roussillon. W Europie rejestruje się głównie przypadki zawleczone przez osoby powracające z podróży do krajów endemicznego występowania tej choroby.

 

Osoby wyjeżdzające w rejony występowania wirusa chikungunya powinny stosować się do rekomendacji, które obowiązują również w przypadku innych chorób tropikalnych przenoszonych przez komary.

Rekomendowane jest:

- stosowanie repelentów chemicznych (należy zwracać uwagę na regularne powtarzanie aplikowania repelentu, przede wszystkim po kąpieli oraz w warunkach dużej wilgotności, gdyż intensywne pocenie usuwa środek ze skóry),

- stosowanie ubioru chroniącego przed pokąsaniem przez komary (z długimi nogawkami, długimi rękawami, ubrania w jasnym kolorze),

- stosowanie moskitier,

- pozostawanie w hotelu w okresie pór dnia, w których aktywność komarów jest największa.

 

W razie zachorowania w trakcie pobytu należy natychmiast poprosić o pomoc lekarską, zaś w przypadku wystąpienia niepokojących objawów chorobowych po powrocie z ww. rejonów należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, informując o przebytej podróży.

W celu uzyskania informacji o innych zagrożeniach należy przed wyjazdem do tych krajów skontaktować się z lekarzem medycyny podróży lub lekarzem medycyny tropikalnej, najlepiej nie później niż 6 - 8 tyg. przed planowaną podróżą. Pozwoli to na przyjęcie zalecanej przez lekarza profilaktyki.

Więcej informacji dotyczących bezpieczeństwa w czasie podróży znajduje się na stronach Ministerstwa Spraw Zagranicznych „Polak za granicą” oraz „Odyseusz”.