Choroba dłoni, stóp i ust (zwana też chorobą bostońską lub enterowirusowym pęcherzykowym zapaleniem jamy ustnej z wypryskiem, ang. Hand, foot and mouth disease – HFMD) jest to choroba zakaźna wywoływana jest przez wirusy z grupy Coxsackie należące do występujących powszechnie enterowirusów. Człowiek jest naturalnym gospodarzem wielu ludzkich enterowirusów. Wirus rozprzestrzenia się poprzez bezpośredni kontakt z osobą chorą oraz jej śliną, wydzielinami z nosa i gardła podczas kaszlu i kichania, oraz płynem z pękających pęcherzyków pojawiających się na skórze. Wirus znajduje się także w stolcu osoby zakażonej. Do zakażenia może dojść również poprzez kontakt z przedmiotami i powierzchniami, które wcześniej uległy skażeniu przez wydzieliny/wydaliny osoby zakażonej/chorej. Źródłem infekcji może być również skażona fekaliami woda bądź pożywienie, w lecie – baseny i kąpieliska. Zaraźliwość jest bardzo duża, szczególnie wysoka wśród dzieci przebywających w zbiorowiskach. Czas trwania objawów wynosi do około 7 dni. Występuje: gorączka, brak apetytu, osłabienie, ból gardła, owrzodzenia na języku, dziąsłach, wewnętrznych powierzchniach policzków, wysypka bądź pęcherzyki na skórze dłoni oraz stóp (czasem również na pośladkach). Pęcherzyki mogą przekształcać się w pęcherze, na błonach śluzowych tworzyć zaś owrzodzenia. Przebieg zakażenia może być również bezobjawowy lub skąpoobjawowy, mimo to osoby zakażone mogą być źródłem zakażenia dla innych. Osoba chora jest zakaźna dla innych osób przez cały tydzień trwania choroby. Choroba ma zazwyczaj przebieg łagodny. Rzadko jej przebieg jest ciężki, powikłany zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, mózgu lub porażeniami. Powikłaniem po zakażeniu wirusami Coxsackie może być również cukrzyca I typu oraz zapalenie mięśnia sercowego. Nie ma szczepionki przeciwko wirusowi wywołującemu chorobę dłoni, stóp i ust. W przypadku zachorowania stosuje się wyłącznie leczenie objawowe. Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania zakażeniu jest:
• przestrzeganie zasad higieny osobistej, szczególnie mycie rąk przed spożywaniem pokarmów, po wyjściu z toalety, po kichaniu, po zmianie pieluszki, itp.;
• unikanie bliskiego kontaktu z osobami chorymi (np. przytulania, całowania, używania wspólnych naczyń itp.);
• częste czyszczenie i dezynfekowanie skażonych powierzchni (np. blaty szafek, stolików, poręcze krzeseł itp.).