Skargi i wnioski dotyczące funkcjonowania organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej i ich pracowników można składać:

Za pomocą platformy e-PUAP (Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej)


Aby móc złożyć skargę za pośrednictwem platformy e-PUAP należy się zarejestrować oraz posiadać
tzw."Profil Zaufany" lub certyfikowany podpis elektroniczny.


osobiście (do protokołu)

Miejscem przyjmowania interesantów w sprawach skargi wniosków w Głównym Inspektoracie Sanitarnym jest Punkt Obsługi Klienta. Przyjmowanie Klientów w sprawach skarg i wniosków odbywa się od wtorku do piątku w godzinach: 9.00-16.00 i w poniedziałki w godzinach: 09.00-17.00.
Główny Inspektor Sanitarny/Dyrektor Generalny oraz Dyrektorzy komórek organizacyjnych przyjmują klientów w sprawach skarg i wniosków po uprzednim, telefonicznym ustaleniu terminu spotkania:

Tel: /022/ 536 13 00 (po połączeniu z Punktem Obsługi Klienta nastąpi przekierowanie do sekretariatu właściwego departamentu lub biura).

lub

pocztą na adres:

Główny Inspektorat Sanitarny
Departament Nadzoru i Kontroli
ul. Targowa 65
03-729 Warszawa

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

fax: /22/ 635 92 90

Zasady przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków reguluje:

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 poz. 267)

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. Nr 5, poz. 46)

Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności.
Zgodnie z art. 229 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 poz. 267) jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności:

1) rady gminy, rady powiatu i sejmiku województwa - wojewoda, a w zakresie spraw finansowych - regionalna izba obrachunkowa,

2) organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego oraz kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej - wojewoda lub organ wyższego stopnia,

3) wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rada gminy,

4) zarządu powiatu oraz starosty, a także kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rada powiatu,

5) zarządu i marszałka województwa, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - sejmik województwa,

6) wojewody w sprawach podlegających rozpatrzeniu według kodeksu - właściwy minister, a w innych sprawach - Prezes Rady Ministrów,

7) innego organu administracji rządowej, organu przedsiębiorstwa państwowego lub innej państwowej jednostki organizacyjnej - organ wyższego stopnia lub sprawujący bezpośredni nadzór,

8) ministra - Prezes Rady Ministrów,

9) organu centralnego i jego kierownika - organ, któremu podlega.

Organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub:

1) państwowego powiatowego i państwowego granicznego inspektora sanitarnego - właściwy państwowy wojewódzki inspektor sanitarny,
2) państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego - Główny Inspektor Sanitarny,
3) Głównego Inspektora Sanitarnego – Minister Zdrowia.

Zgodnie z § 8 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków, skargi i wnioski niezawierające imienia i nazwiska (nazwy) oraz adresu wnoszącego pozostawia się bez rozpoznania.